आज मस्त प्रेमकविता करावीशी वाटतेय
प्रेमात पडलोय म्हणून,
किंवा पडावेसे वाटतेय म्हणून नव्हे!!
....नुसतीच आपली प्रेमकविता
..तिच्या डोळ्यावर...तिच्या हसण्यावर
...तिच्या रूसण्यावर..अगदी तिच्या माझ्या बरोबर असण्यावर...
काय विचारता?? प्रेरणा कुठून मिळतेय?
अहो! प्रेमकविता करण्यासाठी प्रेमात असायला थोडीच लागते?
चांगले ओम्लेट बनवायला अंडे उबवावे थोडीच लागते?
प्रेमकविता करून, प्रेमाची हौस भागवून घेतोय
कोणाच्या प्रेमात बुडून जावे, अश्या तिची वाट बघतोय,
so back to कविता, आह! प्रेमकविता
प्रेमकवितेत कसे सगळे प्रेमळ प्रेमळ असते
पण खरचं प्रेमात पडल्यावर तसे काही होते?
प्रेमात असल्यावर म्हणे as follows होते:
तिच्या बरोबरची ३ तासाची date एका क्षणात उडून जाते
Einstein ची theory of relativity इथे prove होते
तिच्यासोबत म्हणे तेलुगु picture पण समजतो
एरवी irritating असलेला तुषार कपूर पण tolerable होतो
प्रेम म्हणजे long drive, प्रेम म्हणजे SMS वर SMS
प्रेम म्हणजे ice cream sharing, प्रेम म्हणजे IPL Matches
पाडगावकर म्हणतात न, सगळ्यांचे सेम असते
तरीपण माझेच प्रेम सच्चे असा ज्याचा त्याचा claim असते
पण प्रेम म्हणजे serious matter बाबा!
प्रेम म्हणजे Java code
च्यायला कळता कळत नाही
सगळे जुळून आले तर ठीक
नाहीतर वळता वळत नाही
आता हेच बघा न, प्रेमकविता करायला घेतली, पण भलतेच होऊन बसले
उद्या जर का प्रेमात पडलो तर, बाप रे!
-- मूळ कवी : अभिजित अरुण चोणकर